|
Onderwerp
van de maand
maart:
Verantwoorde
voeding en vroege diagnostiek ter
voorkoming/preventie van HD en andere
skeletproblemen bij de pup
Dit
artikel is hoofdzakelijk gericht op pups van
middelgrote en grote rassen
Pups
staan er om bekend graag en veel te eten. Dit is
nog een overblijfsel van hun vroege voorouders de
wolf, waarbij de dieren soms dagen niets te eten
hadden, waardoor, als er wèl voedsel was, er
zo veel mogelijk gegeten moest worden om de
voedselloze dagen te kunnen
overbruggen.
Hoe
komt het dus dat bij de wolf nauwelijks HD
(heupdysplasie) geconstateerd wordt, terwijl bij
sommige hondenrassen er een percentage wordt
gemeten van 50% van de populatie.
Van
nature krijgen wolvenpups weinig te eten. De
volwassen wolven brengen voedsel naar de jongen,
veelal gedurende het eerste levensjaar. De jongen
gaan zelf niet of amper mee op jacht. Hierdoor
krijgen de wolvenpups niet de kans dik te worden.
Ze blijven slank, vaak zelfs mager, waardoor ze
echter gelijkmatiger opgroeien en ook de heupen
zich goed gaan aansluiten. Om dit dus bij onze pups
te bereiken, zouden wij ze minimaal, tegen het
karige af, moeten gaan
voeden.
De
praktijk echter leert ons dat dat erg moeilijk is.
Als kersverse eigenaar wil je natuurlijk het beste
voor je pup en is het natuurlijk niet leuk om hem
weinig te eten te geven. Bovendien is het vaak zo
dat de pup eigenlijk al iets te dik is, zodra hij
bij de fokker vandaan komt.
Wat
kunnen we dus doen om de kans op HD zo klein
mogelijk te houden?
Als
eerste kunnen we de dierenarts vragen om bij de
laatste pupvaccinatie de heupen goed te bekijken.
Door de pup op de zij te leggen kan de dierenarts
al een goed beeld krijgen van de stabiliteit van de
heupjes. Als er getwijfeld wordt kan er een maand
later een controle onderzoek plaatsvinden.
Eventueel kan op een leeftijd van een maand of vier
een röntgenfoto worden gemaakt om de heupjes
te controleren.
Vanaf
de leeftijd van vier maanden kan er echter al een
"officieel" onderzoek plaatsvinden om te kijken of
de pup een (erfelijke) aanleg heeft om HD te
ontwikkelen. Dit onderzoek is de pennHIP methode,
waarbij door ingewikkelde berekeningen een index
wordt verkregen (de Distractie Index, kortweg DI
genoemd), die aangeeft in welke mate de aanleg tot
het ontwikkelen van HD bij de pup aanwezig is. Dit
onderzoek mag maar door een paar dierenartsen in
Nederland worden uitgevoerd en de
röntgenfoto's moeten ter beoordeling worden
opgestuurd naar de Verenigde
Staten.
Aangezien
de "gewone" HD foto's tot weinig resultaat (= geen
of weinig vermindering van het aantal HD gevallen)
heeft geleidt, lijkt het pennHIP programma steeds
meer aandacht te krijgen.
Wat
kunt u verder nog doen.
Zorg
ervoor dat de pup toch slank blijft door minimaal
te voeden, geef geen extra supplementen bij het
voer, behalve eventueel chondroïtinesulfaat en
glucosamine, twee stoffen die het
gewrichtskraakbeen beschermen. De voeding mag niet
teveel calcium bevatten, aangezien dit de
ontwikkeling van ED bewerkstelligd. Ten opzichte
van de energie in de voeding, moet het
calciumgehalte laag
zijn.
Geef
weinig beweging, maar wel regelmatig. Geen rare
bewegingen laten maken, dus ook de situaties waarin
dat kan voorkomen, zoals wild spelen alleen, zowel
als met speelkameraadjes, vermijden. Oppassen met
gladde vloeren. Als u een laminaatvloer heeft, of
iets van dien aard, leg dan ter bescherming het
eerste jaar op diverse plekken kleden neer. Zorg er
wel voor dat die kleden niet kunnen
schuiven.
Maak
geen lange wandelingen met een hond jonger dan een
jaar; het kraakbeen bij deze leeftijdscategorie is
nog niet geheel in bot omgezet, waardoor bij
overbelasting problemen kunnen ontstaan. Lange
wandelingen door het zand zijn helemaal uit den
boze!
Heel
vaak komt de vraag welke voeding het beste is voor
een opgroeiende pup. Er zijn tegenwoordig zoveel
verschillende voeders op de markt, dat het voor
hondeneigenaren een ramp is om het juiste te
kiezen. In principe kunt u volstaan met een gewone
voeding, die geschikt is voor alle soorten honden.
Dus voor grote rassen, kleine rassen, jonge honden,
volwassen honden. Let hierbij op, dat u geen merk
kiest die ook een voeding voor pups op de markt
brengt, aangezien bij dergelijke merken het
calciumgehalte bij voeding voor volwassen honden
vaak wat hoger ligt. Het beste kiest u voor een
natuurlijke voeding, zonder geur-, kleur- of
smaakstoffen en in ieder geval zonder kunstmatige
conserveringsmiddelen en/of anti-oxidanten. Let
hierbij op de vermelding van in de EG goedgekeurde
stoffen; deze zijn allemaal kunstmatig.
Tegenwoordig zijn er een aantal versvleesvoedingen
uit de diepvries op de markt. Omdat de hond van
nature een vleeseter is, is het raadzaam de voeding
van uw hond af te wisselen met een
versvleesvoeding.
In
het kort komt het er op neer dat u uw pup moet
behandelen met gezond verstand. Het is misschien
erg moeilijk om uw hond het eerste jaar zo veel
"beperkingen" op te leggen, echter na dat eerste
jaar heeft u nog tijd genoeg om van uw gezonde hond
te genieten!
|